Şehir yürüdükçe küçülüyordu. Sesler azalıyordu. İnsanlar kayboluyordu. Sonunda merkeze geldi. Orada yalnızca küçük bir oda vardı. Kapıyı açtı. İçeride çocukluğundaki kendisini gördü. Altı yaşındaydı. Henüz görebiliyordu. Çocuk yerde oturmuş bir şey çiziyordu. Toprak kapıda kaldı. Çocuğa yaklaşmaya korktu. Çocuk başını kaldırdı. "Sen kimsin?" Toprak cevap vermedi. Çocuk onu görebiliyordu. Toprak ise çocuğu yalnızca hatırasından görüyordu. Bu haksızlık gibi geldi. "Büyüyünce ne olacağım?" diye sor ...