Zimané ku em dibêjin zindî ye, di eslé xwe de û rasterast bi vén û şiyana mirovén xwediyé vî/wî zimanî ve girédayî ye. Em û em-civat bi dûndeyén xwe dikarin heyîna xwe bidomînin; lé ziman? Ziman, bi qasî xwedîderketina me ya lé; heye, zindî ye. Em û civata em jé (em bi ser ve) ku beré xwe bidin zimanekî din, -sedem û mebestén me çi dibin bila bibin- bi bikaranîna bi salan re zimanek dikare xwe li zimané me, pé re li giyané me, pé re xwe li hest û hizr û her cure péjnén me mîna marekî rapéç ...